Gezamenlijke actie
31/08/2010 - Gert Jan Windhorst
Het heeft me altijd moeite gekost in te stemmen met fondsenwerving voor goede doelen via exquise maaltijden of wijnproeverijen. Je leest regelmatig in LION magazine over mosselmaaltijden of over maaltijden opgesierd met muziek, dans en veilingen ten bate van de havenots waar dan ook……
Maar niet zelden zijn de opbrengsten van deze happenings aanzienlijk en de Lionsclubs die deze samenkomsten organiseren, kunnen met de opgehaalde pecunia spectaculair oogsten. Ik heb dat als districtsredacteur van AZ diverse malen meegemaakt. Ik sta nog steeds kritisch tegenover deze manier van doen, maar soms, echt ik moet het toegeven, soms heiligt het doel de middelen; en dan zet ik het ‘laat uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet’ maar even in de ijskast: je moet niet het gehele jaar door een azijnpisser zijn.
Ik heb ook enorm veel moeite met hulpacties via een tv-avond met zgn. BN’ers: waarom gaan we pas geven nadat ons de mogelijkheid wordt geboden een gesprekje met een of andere bobo te entameren; dat is toch van een niveau van likmevestje, dat is toch te lullig voor woorden. Elke zich serieus nemende burger gééft op grond van de informatie van betrouwbare media en hééft al gegeven vóór het gehele circus met de hijgerig koketterende presentatoren en presentatrices losbarst….. althans, daar ga ik van uit. Dat dit vooral geldt voor leden van een serviceclub behoeft m.i. geen betoog.
Via een brief, verstuurd aan alle Lions in Nederland, verneem ik dat het LCIF een royaal gebaar heeft gemaakt inzake Pakistan en dat onze gouverneursraad zich ook niet onbetuigd heeft gelaten. Dat is een goed bericht.
De schrijver van de brief roept de Lions op giften te storten op het gironummer van de Lions MD 110; het geld wordt overgemaakt naar het LCIF en dat geeft ons dus de garantie dat het geld goed terechtkomt. Dat lijkt mij een uitstekend initiatief, want de berichten over acties van de Taliban kunnen hier en daar de twijfels aan een goede bestemming doen oplopen. We mogen verwachten dat onze Pakistaanse mede-Lions een betrouwbaar platform zijn in die chaotische wereld en dat zij de ontvangen gelden op een verantwoorde wijze besteden.
Toch vind ik de actie van de gouverneursraad mosterd na de maaltijd. De Lion die het een eer vindt lid te zijn van een organisatie die de nood van de wereld kent en die nood wil lenigen, heeft zijn bijdrage al enige tijd geleden op gironummer 555 gezet. De beelden van de ramp in Pakistan circuleren reeds geruime tijd op de televisie en dan is het wel vreemd dat de gouverneursraad nu pas komt met de oproep tot een gezamenlijke actie. Rampen moet je niet dagenlang afkijken; in dit soort situaties moeten serviceclubs het voortouw nemen en de wereld tonen dat het hun ernst is die van alles berooide zielen een hart onder de riem te steken.
